جستجوگر مطالب

درباره وبگاه

پيوندهاي برتر

پيوندها

تصوير برتر روز

انواع سرطان خون و علائم آنها  

انواع سرطان خون و علائم آنها

سرطان خون بر تولید و عملکرد سلول های (گلبول های) خونی اثر می گذارد. بیشتر این سرطان ها از مغز استخوان شروع می شوند. مغز استخوان، جایی است که سلول های خونی در آنجا تولید می گردند.

مغز استخوان، بافت اسفنجی در وسط استخوان می باشد.

سلول های بنیادی در مغز استخوان رشد می کنند و به سه نوع سلول (گلبول) خونی تبدیل می شوند: سلول های قرمز، سلول های سفید و پلاکت ها.

در بیشتر سرطان های خون، فرایند رشد سلول های خونی به شکل بی رویه و غیرقابل کنترل در می‌آید.

این سلول های خون غیرطبیعی (سلول های سرطانی) از عملکردهای سلول های خون طبیعی جلوگیری می کنند، از قبیل: مبارزه با عفونت ها و پیشگیری از خونریزی های شدید.

در حالی که تعداد مبتلایان به این سرطان در حال افزایش است، اما تعداد مرگ و میرها رو به کاهش است.

انواع سرطان خون

سه نوع اصلی سرطان خون عبارت است از: لوسمی، لنفوم و میلوم.

1- لوسمی (Leukemia)

نوعی از سرطان که در خون و مغز استخوان پیدا شده است.

لوسمی به علت تولید بیش از حد سلول های سفید خون غیرطبیعی بوجود می آید.

این سلول های غیرطبیعی قادر به مبارزه با عفونت ها نیستند.

همچنین موجب عدم توانایی مغز استخوان برای ساخت سلول های قرمز و پلاکت ها می شود.

دو نوع مهم لوسمی عبارت است از:

لوسمی لنفوسیت: سلول های سفید خونی از نوع لنفوسیت ها زیاد می شوند.

لوسمی میلوئید: سلول های سفید خونی از نوع گرانولوسیت ها زیاد می شوند.

لوسمی می تواند مزمن و یا حاد باشد. نوع حاد آن، به سرعت رشد می کند، در حالی که نوع مزمن آن، به کندی رشد می کند.

عوامل خطر لوسمی

- افرادی که با بنزن کار می کنند. بنزن موجود در سیگار، خطر ابتلا به لوسمی میلوئید را زیاد می کند.

- افرادی که در معرض مقدار زیادی اشعه قرار می گیرند.

- شیمی درمانی

- سندرم داون (منگولیسم)

- سابقه خانوادگی ابتلا به لوسمی

تب، لرز، تعریق شبانه و دیگر علائم سرماخوردگی

ضعف و خستگی

ورم و یا خونریزی از لثه ها

سردرد

بزرگ شدن کبد و طحال

متورم شدن لوزه ها

درد استخوانی

رنگ پریدیگی

نقاط قرمز رنگ روی پوست

کاهش وزن

راه های تشخیص لوسمی

پزشک از شما آزمایش خون و شمارش کامل خون را می خواهد تا ببیند شما مبتلا به لوسمی شده اید یا نه.

اگر این آزمایش نشان دهد که شما مبتلا به سرطان خون هستید، پزشک، بیوپسی (نمونه برداری) از مغز استخوان را انجام می دهد تا بفهمد که شما کدام نوع سرطان خون را دارید.

درمان لوسمی

درمان، بستگی به سن، وضعیت سلامت فرد و نوع سرطان خون دارد.

ممکن است پزشک چند روش درمانی را با هم تجویز کند و شامل: شیمی درمانی، درمان بیولوژیکی، پرتودرمانی و پیوند سلول های بنیادی باشد.

بیماران سرطانی از نوع حاد، تحت شیمی درمانی قرار می گیرند، زیرا این نوع درمان به سرعت اثر می کند.

بسیاری از بیماران سرطانی حاد، به درمان به خوبی پاسخ می دهند.

بیماران سرطانی مزمن، تحت درمان های کنداثر قرار می گیرند.

جلوگیری از لوسمی

دلیل لوسمی مشخص نیست، بنابراین راهی برای جلوگیری نیز وجود ندارد. تنها می توان گفت که در معرض بنزن و یا اشعه ایکس قرار نگیرید.

2- لنفوم (Lymphoma)

لنفوم یکی از انواع سرطان خون است که بر سیستم لنفاوی بدن اثر می گذارد.

دو نوع این سرطان به نام های لنفوم هوچکین و لنفوم غیرهوچکین می باشد.

لنفوم هوچکین به طور منظم از یک گروه غده های لنفاوی به گروه دیگر منتقل می شود، اما لنفوم غیرهوچکین، به صورت غیرمنظم منتقل می شود.

سیستم لنفاوی باعث بیرون راندن مایعات اضافی از بدن می گردد و نیز سلول های ایمنی را می سازد.

لنفوسیت ها، نوعی از سلول های سفید خون هستند که با عفونت ها می جنگند.

لنفوسیت های غیرطبیعی ، سلول های لنفوم می شوند که در غدد لنفاوی و دیگر بافت های بدن جمع می شوند.

با گذشت زمان، این سلول های سرطانی باعث تخریب سیستم ایمنی بدن می گردند.

عوامل خطر لنفوم

سن بالا

مردان

داشتن بیماری خودایمنی از قبیل ایدز

رژیم غذایی پر گوشت و چربی

در معرض سموم آفت کش قرار داشتن

علائم لنفوم

ورم گره های لنفاوی در گردن، زیر بغل یا کشاله ران

تب

ضعف و خستگی

کاهش وزن

تعریق

مشکل در تنفس یا درد قفسه سینه

خارش پوست

جوش

تشخیص لنفوم

بیوپسی از گره لنفاوی، آزمایش خون، بیوپسی مغز استخوان، سی تی اسکن و یا PET اسکن برای مشاهده وسعت این سرطان انجام می گیرد.

درمان لنفوم

شیمی درمانی

پرتودرمانی

درمان بیولوژیکی

پیوند سلول های بنیادی

جلوگیری از لنفوم

دلیل لنفوما مشخص نیست، بنابراین راهی برای جلوگیری نیز وجود ندارد. تنها می توان گفت که از عوامل خطر آن دوری کنید.

میلوم نوعی از سرطان خون است که بر سلول های پلاسما اثر دارد.

سلول های پلاسما همان سلول های سفید خون می باشند که آنتی بادی هایی را در بدن تولید می کند.

آنتی بادی ها با عفونت ها و بیماری ها می جنگند.

سلول های میلوم، از ساخت طبیعی آنتی بادی ها جلوگیری می کنند و باعث می شوند که سیستم ایمنی بدن ضعیف شود و زودتر به بیماری های عفونی مبتلا شوید.

عوامل خطر میلوم

آمریکایی های سیاه پوست

سن بیشتر از 50 سال

افراد زیر 45 سال، ندرتا به سرطان میلوم مبتلا می شوند.

افراد بیشتر از 67 سال، بیشترین تعداد مبتلایان این سرطان می باشند.

مردان

افراد چاق

در معرض اشعه قرار داشتن

کار در صنایع مرتبط با نفت

علائم میلوم

افزایش کلسیم خون

آنمی (کم خونی)

آسیب کلیوی

استعداد ابتلا به عفونت

پوکی استخوان، درد، ورم یا شکستگی استخوان

افزایش مقدار پروتئین در خون یا ادرار

کاهش وزن

درمان میلوم

شیمی درمانی

داروهایی که سیستم ایمنی بدن را هدف قرار می دهند.

پرتودرمانی

پیوند سلول های بنیادی

جلوگیری از میلوم

دلیل میلومیا مشخص نیست، بنابراین راهی برای جلوگیری نیز وجود ندارد. تنها می توان گفت که از عوامل خطر آن دوری کنید.

10 مورد از مشکلات جسمی آقایان  

10 مورد از مشکلات جسمی آقایان

1- بوی بد دهان

خوردن موادغذایی بودار (مثل سیر و پیاز) و کشیدن سیگار باعث بوی بد دهان می شوند. اما مقصر اصلی بوی بد دهان، میکروب ها می باشند.

لذا هنگامی که دندان هایتان را مسواک می زنید، زبان خود را نیز به آرامی مسواک بزنید تا میکروب های دهانتان را نابود کنید.

اگر با رعایت بهداشت دهان، نتوانستید بوی دهانتان را کم کنید، به نزد دندانپزشک بروید، زیرا ممکن است وجود بیماری لثه، خشکی دهان و یا برگشت اسید معده به دهان باعث بروز این بوی بد شده باشد.

2- بوی عرق بدن

هنگامی که کار و یا فعالیت بدنی زیادی انجام می دهید، بوی عرق از بدن متصاعد می شود (به خصوص در فصل گرما).

مقصر اصلی این بوی بد تنها عرق کردن نیست، بلکه باکتری هایی است که از مواد موجود در عرق تغذیه می کنند.

همچنین باید لباس های عرقی خود را مرتبا بشویید.

اگر بوی بدن هنوز وجود داشت، از مصرف مواد غذایی بودار مانند: سیر و پیاز خودداری کنید.

3- کاهش شنوایی

مردان نسبت به زنان، بیشتر دچار کاهش شنوایی می باشند.

انجام کارهای پر سرو صدا مانند کار در معدن، نجاری، آهنگری و ... باعث این مشکل می شود.

هر صدای بلند و مداومی می تواند به ساختارهای ظریف گوش آسیب برساند.

لذا در طی کار پر سروصدا، از محافظ گوش استفاده کنید.

4- خارش ورزشکار

یک بیماری عفونی پوست است.

عفونت قارچی پوست به راحتی در ورزشگاه و به دیگر قسمت های بدن گسترش می یابد.

دست ها، حوله و لباس زیر بیشترین مقصران این بیماری می باشند.

علائم شامل: ضایعات تکه ای پوست بر روی کشاله ران و یا قسمت داخلی ران ها به همراه خارش می باشد.

این مشکل با کرم ضد قارچ درمان می شود.

منطقه درگیر بدن را خشک نگه دارید و از پوشیدن لباس های تنگ دوری کنید.

5- کوررنگی

این یک بیماری ارثی است. افراد کور رنگ، دنیا را فقط سیاه و سفید نمی بینند.

بیشتر افراد کور رنگ، قرمز را از سبز تشخیص نمی دهند.

این بیماری در مردان بیشتر از زنان می باشد.

درمانی برای این بیماری وجود ندارد.

6- پای ورزشکار

پای ورزشکار، عفونت قارچی پوست پا است.

پابرهنه راه رفتن روی زمین مرطوب مثل استخر، از عواملی است که موجب این بیماری عفونی می گردد.

علائم شامل: خارش، سوزش، تاول زدن یا ترک در پا و یا بین انگشتان پا می باشد.

این بیماری با کرم های ضد قارچ درمان می شود.

7- بزرگ شدن پروستات

بزرگ شدن پروستات همراه با چین و چروک های پوست و سفید شدن موها، بخش اجتناب ناپذیر فرایند پیری در مردان می باشد.

این بزرگ شدن باعث بروز علائمی، در نیمی از مردان 75 سال به بالا می شود.

همانطور که غده پروستات بزرگ می شود، باعث فشار آوردن به مجرای خروج ادرار می شود. لذا نمی توان ادرار را به راحتی نگه داشت.

داروهایی برای کاهش این علائم وجود دارد.

8- ناخن های فرو رفته در گوشت

علائم این مشکل عبارت است از: درد، ورم و عفونی شدن گوشت اطراف ناخن.

از علل شایع این مشکل این است که فرد ناخن هایش را بیش از حد کوتاه می کند.

برای جلوگیری از این مشکل، ناخن های خود را به طور گرد کوتاه کنید و خیلی هم کوتاه نکنید.

9- اختلال عملکرد جنسی مردان

این اختلال شامل کاهش میل جنسی، انزال زودرس و یا اختلال در نعوظ می باشد.

عوامل خطر این اختلال عبارت است از: دیابت، بیماری قلبی، شرایط عصبی، سیگار کشیدن، مشکلات گردش خون و برخی داروها.

با پزشک خود درباره این مشکلات صحبت کنید.

10- روزاسه

روزاسه بیماری پوستی است که باعث می شود صورت سرخ شود.

علائم این بیماری در مردان شدیدتر است.

این بیماری باعث می شود، بینی زمخت و قرمز به نظر آید.

جوش ها و خطوط نازک قرمز رنگ در چانه ظاهر می شود.

نوشیدن الکل می تواند این حالت را بدتر کند.

داروها می توانند از پیشرفت این بیماری جلوگیری کنند.

اوره با اسیداوریک فرق می کند!  

اوره با اسیداوریک فرق می کند!

میزان اوره در بدن، یکی از شاخص های عملکرد کلیه ها در بدن است. در بیماری های کلیوی به علت عدم توانایی کلیه ها در دفع اوره، اوره در بدن افزایش می یابد.

باید بدانیم هر چه پروتئین بیشتر خورده شود، اوره ی بیشتری تولید می شود. البته باید توجه داشت در صورت مصرف ناکافی پروتئین نیز، بدن برای جبران کمبود پروتئین خود، شروع به شکستن بافت ماهیچه ای خود کرده و این نیز افزایش اوره ی تولیدی را به دنبال دارد.

از جمله عوارض بالا رفتن اوره، ضعف، تهوع، استفراغ، گرفتگی های عضلانی، خارش، گاهی طعم فلز در دهان و ... می باشد.

اسید اوریک چیست؟

یکی از اسید آمینه های سازنده ی پروتئین، پورین است که متابولیسم آن در بدن منجر به تولید اسید اوریک در بدن می شود. بیماری ای که بسیار شنیده ایم "نقرس" است که در اثر افزایش اسیداوریک بیش از حد نرمال در بدن به وجود می آید.

نقرس یک بیماری التهابی است که بر خلاف سایر بیماری های التهابی بیشتر به علت عدم تعادل در متابولیسم بدن است تا اختلال در سیستم ایمنی بدن. این بیماری معمولا بعد از 35 سالگی بروز می کند و بیشتر در آقایان  دیده  می شود.

تجمع اسید اوریک در بدن به این علت است که اسید اوریک در بدن به صورت عادی متابولیزه نمی شود و در بدن جمع می شود و اغلب باعث درد مفاصل، زانو ها، مچ، آرنج، انگشتان و قوزک پا می شود. لذا در این بیماری باید از خوردن غذاهای پُر پورین پرهیز کرد مانند گوشت قرمز، البته عوامل دیگری نیز در این مورد موثر هستند مانند: چاقی، اضافه وزن، فشار خون بالا و یکسری داروها.

نکته ی مهم:

در افزایش اوره باید در مقدار کل پروتئین خورده شده دقت کرد. اما در افزایش اسید اوریک که منجر به بیماری نقرس می شود، باید در خوردن مواد غذایی پرپورین دقت کرد.

* منابع پروتئینی که می خوریم: گوشت قرمز( کلیه قسمت ها از جمله دل، جگر، قلوه،

کله پاچه و....)، مرغ و کلیه ی ماکیان، ماهی، تخم مرغ، حبوبات، آجیل.

* منابع پُرپورینی که می خوریم: گوشت قرمز( کلیه قسمت ها)

در یک برنامه ی غذایی نرمال روزانه 600 تا 1000 میلی گرم پورین وجود دارد، در حالی که برنامه ی غذایی کم پورین روزانه حدود 100 تا 150 میلی گرم پورین دارد.

* بهتر است در برنامه ی غذایی روزانه سهم کربوهیدرات بیشتر، سهم پروتئین متوسط و سهم چربی از همه کمتر باشد، چرا که این نوع برنامه ی غذایی منجر به دفع اسید اوریک اضافی می شود.

* خوردن غلات پیچیده مانند نان، سیب زمینی، ماکارونی، جو و .... توصیه می شود.

* آناناس از جمله منابعی است که به دلیل داشتن بروملین بالا، توصیه می شود.

* خوردن منابع ویتامین C در حد متعادل مفید است اما نباید در مصرف آن زیاده روی کرد زیرا این ویتامین افزایش دهنده تولید اسید اوریک می باشد.

* نوشیدن مایعات فراوان، 8 لیوان در روز خصوصا آب و آبمیوه های طبیعی مفید است.

* خوردن محصولات لبنی کم چرب توصیه می شود.

* خوردن شکلات، قهوه، چای، نوشابه های کربناته اشکالی ندارد.

* دقت کنید منابعی مانند اسفناج، گل کلم، قارچ، لوبیا، عدس و نخود از جمله مواد متوسط پورین هستند، که مصرف متعادل آن ها بدون اشکال است.

روش های کنترل استرس  

روش های کنترل استرس

راه های متفاوتی برای کنترل استرس وجود دارد. در ابتدا بهتر است عوامل استرس زا را کم کنید و راه های ذهنی و عملی برای رسیدگی به عوامل استرس زا را به کار بندید.

موارد زیر از جمله آسان ترین و موثرترین روش های مدیریت و کنترل استرس می باشد. شما با استفاده از این روش ها می توانید تغییرات سالم در زندگی خود دهید و زندگی خود را بر پایه یک زندگی آرام و کم تنش برپا کنید.

احساس بهتر

- تنفس ورزشی : در یک محل بنشینید. به آرامی از طریق بینی، دم کنید و تا 5 بشمارید. سپس بازم را از طریق دهان انجام دهید و تا 8 بشمارید.

- مدیتیشن

- شوخ طبعی

- یوگا : باعث کاهش استرس و خودشناسی می گردد.

- آرام سازی پیشرونده عضلات : تمام عضلات صورت خود را بکشید. چشمان خود را محکم ببندید. دندان های خود را روی هم بگذارید. اگر می توانید گوش های خود را به بالا بکشید. تا 8 بشمارید و دم کنید. بعد بازدم کنید و کاملا آرام شوید. صورت خود را شل کنید. حس کنید که تمام تنش ها از عضلات صورت شما بیرون رفته است. بعد، گردن و شانه ها را بکشید و تا 8 بشمارید و دم و بازدم کنید.

سپس باقی اندام هایتان را به این وسیله از استرس خالی کنید.

- ورزش کردن: باعث کاهش هورمون استرس زا (کورتیزول) و افزایش هورمون اندورفین می شود.

- هیپنوتیزم: باعث آرامش بدن و کاهش استرس می شود.

- نویسندگی : می توانید احساسات و وقایع اطراف خود را بنویسید و به این وسیله خود را بهتر بشناسید و حس بهتری نسبت به خودتان بیابید.

- یافتن چشم انداز جدید: برای مثال به جای اینکه بگویید: من نمی توانم کار کنم، زیرا باید به بچه ها برسم. بهتر است بگویید: من دوست دارم کار کنم، اما ترجیح می دهم که به بچه ها برسم.

هنگامی که تحت استرس هستید، هیچ گاه نمی توانید از خودتان مراقبت کنید و همین عامل باعث بدتر شدن استرس می گردد.

در اینجا راه های مهمی برای مراقبت از خود و کم کردن استرس بیان می شود:

- مصرف غذای سالم : صبحانه، ناهار و شام را مصرف کنید. چای سبز بنوشید. آبمیوه به جای نوشابه بنوشید. میان وعده داشته باشید. در زمان استرس بهتر است به جای خوردن چیپس و غذاهای ناسالم، از تکه های هویج و کرفس مصرف کنید. نوشیدنی های کافئین دار را بعد از ساعت 2 بعد از ظهر ننوشید. از شیرینی ها و چربی ها دوری کنید.

- خوب خوابیدن

- ورزش کردن

- سرگرمی داشتن : باغبانی کردن، عکاسی کردن، مجموعه ای از عکس ها را درست کردن، نگه داری آکواریوم، پازل بازی کردن، نقاشی کردن، خیاطی کردن، نوشتن و ... .

- داشتن زندگی زناشویی سالم

حفظ نگرش درست

بخش عمده ای از استرس با نگرش شما به زندگی، گره خورده است. در این جا برخی از راه ها برای تغییر نگرش وابسته به استرس بیان می شود:

- مثبت اندیشی : باعث افزایش طول عمر، کاهش استرس و سلامت روح می شود.

- کنترل اعمال بدن : باعث خوشحالی بیشتر، سلامتی و احساس رضایت از زندگی و کاهش استرس می شود.

- غلبه بر کمال گرایی : افرادی که خواهان کمال گرایی هستند، باید هدف نهایی (که اکثرا غیر واقعی است) را روشن کنند و برای رسیدن به آن هدف، فعالیت های زیادی را انجام دهند و چشمان دقیقی داشته باشند تا کوچکترین اشتباهی را ببینند و این خود باعث افزایش استرس می شود.

- استفاده از قانون جذب : فکر کنید به چه چیزی می خواهید برسید، تمرکز به آن موضوع کنید و احساسات خود را بیان کنید و اطمینان داشته باشید که به آن مهم خواهید رسید.

- راه هایی برای خوشحال بودن : از این که کار دارید، سالم هستید، خانه ای دارید، دوستان و اقوامی دارید، خانواده ای دارید و خیلی چیزهای دیگر خداوند را شاکر باشید.

- تصدیق مثبت : به هدفتان نگاه کنید، مطمئن شوید که نگاه مثبت اندیشی دارید، واقع گرا باشید. به جای جمله: من هر روز احساس آرامش دارم؛ می توانید این جمله را به کار برید: من می خواهم احساس آرامش داشته باشم. شما چون می خواهید به آرامش دست بیابید، سعی خواهید کرد که به آن برسید.

- حفظ شوخ طبعی: بخندید، دوستانی را بیابید که با آنها لحظات خوشی داشته باشید، فیلم های طنز ببینید، داستان های خنده دار بخوانید.

- توجه آگاهانه و رهایی از استرس: باعث جلوگیری از عصبانیت، افسردگی، مشکلات خواب می شود.

- اجازه به عوامل استرس زا برای خروج از ذهن: بنویسید، تغییر افکار و رفتار و مدیتیشن انجام دهید.

- اجازه خروج از عصبانیت

- دارا بودن سرگرمی

ایجاد فضای مناسب

- ایجاد محیط تسکین دهنده

- دارا بودن انرژی مثبت

- از بین بردن صداهای ناهنجار

- آروماتراپی یا عطردرمانی ( درمان با استفاده از عصاره معطر گیاهان)

- حمام گرم

افراد پر مشغله

بسیاری از افراد دارای استرس، افرادی هستند که کارها و فعالیت های زیادی برای انجام دادن دارند و زمان کمی برای مدیریت استرس دارا می باشند.

اگر شما یک فرد پر مشغله هستید، راه های زیر می تواند کمک کند تا در زمان کوتاه تری استرس خود را مدیریت کنید و در وهله اول آنچه که باعث بروز استرس در شما می شود را از بین ببرید.

- کاهش منابع استرس زا

- مدیریت زمان

- پیدا کردن زمان : خواب کافی داشته باشید و چرت بزنید.

- مقدم : ارزش های خود را بشناسید، زندگی ای که می خواهید را تجسم کنید، کارهایتان را فهرست بندی کنید، فعالیت های خود را محکم کنید و استرس را مدیریت کنید.

- بهترین ضد استرس برای افراد پرمشغله : ویتامین مصرف کنید، تمرین ورزشی انجام دهید، نه گفتن را یاد بگیرید، مثبت اندیشی را تقویت کنید.

عادات سالم

بسیاری از عادات درست باعث می شود که عوامل استرس زا از بین روند، از جمله:

- عادات صبح : دوش بگیرید، صبحانه میل کنید، چای سبز بنوشید، بنویسید، پیاده روی کنید و یوگا انجام دهید.

- عادات برای بهتر خوابیدن : ورزش سبک مانند پیاده روی و یوگا انجام دهید، دوش بگیرید، بدنتان را ماساژ دهید و بنویسید.

- انتخاب عادات درست

- با عادات جدید خود را تطبیق دهید.

سال نو مبارک  

نوروزتان پیروز                     هر روزتان نوروز

توصیه‌هایی برای بیماران کلیوی در نوروز  

توصیه‌هایی برای بیماران کلیوی در نوروز

بیماران بعد از گذشت چهار ماه از پیوند کلیه، می‌توانند برنامه سفر خود را تحت نظر پزشک و با مصرف صحیح داروها داشته باشند.

بیماران کلیوی به سه گروه کلی تقسیم‌بندی می‌شوند؛

آنهایی که سنگ کلیه دارند،

آنهایی که پیوند کلیه انجام داده‌‌اند،

و در نهایت، آنهایی که در حال دیالیزشدن هستند.

سفر کردن در ایام تعطیل نوروز برای هر گروه از این بیماران می‌تواند شرایط خاص و متفاوتی داشته باشد که یک ‌به ‌یک آنها را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

1- اگر شما جزو کسانی هستید که سنگ کلیه دارند، حتما می‌دانید که نوشیدن فراوان آب و مایعات از اهمیت زیادی برایتان برخوردار است. بنابراین حواستان باشد که در طول سفر، نوشیدن مایعات را پشت گوش نیندازید.

از یک رژیم کم‌نمک و کم‌پروتئین هم در طول سفرتان پیروی کنید و به بهانه تعطیلات، آجیل‌های شور یا کباب زیاد و ماهی‌ دودی را در برنامه غذایی‌تان نگنجانید.

2- شرایط سفر برای بیمارانی که پیوند کلیه انجام داده‌اند، نسبت به زمان عمل جراحی‌شان متفاوت است.

اگر شش ماه تا یک سال از پیوند کلیه‌تان می‌گذرد، دیگر با شرایط جدیدتان کنار آمده‌اید و تجربه لازم برای برخورد درست با مشکلتان را می‌دانید. به علاوه، شرایط ایمنی بدنتان هم بهتر است چون داروی کمتری مصرف می‌کنید و بحث نقص ایمنی در شما چندان پررنگ نیست.

بنابراین‌ می‌توانید بدون دغدغه و البته با نظر پزشکتان به مسافرت بروید.

اگر دو ماه از پیوند کلیه بگذرد، بیماران می‌توانند تحت نظر پزشک‌شان به مسافرت‌های خیلی کوتاه - آن هم به مناطقی که بیماری‌های عفونی در آنها شایع نیست- بروند.

به طور کلی بعد از گذشت چهار ماه از پیوند، می‌توانند برنامه سفر خود را تحت نظر پزشک و با مصرف صحیح داروها داشته باشند.

3- اما در مورد بیمارانی که تحت دیالیز هستند، باید بگویم که این افراد نیاز به معرفی‌نامه برای مرکزی دارند که در ایام تعطیل می‌خواهند برای دیالیز شدن به آنجا بروند، مثلا اگر شما می‌خواهید به شیراز سفر کنید و ایام عید را در آنجا بگذرانید، باید از مرکزی که در حال حاضر در آنجا دیالیز می‌شوید، یک معرفی‌نامه برای مرکز شیراز داشته باشید تا آنها در ایام عید پذیرای شما باشند.

راستی، حواستان باشد که مصرف مایعات شما بین هر دو دیالیز باید محدود باشد و عید و تعطیلات نباید برنامه غذایی‌تان را به هم بزند که برای دیالیز شدن دچار دردسر نشوید.

بنابراین، برای اینکه مدام دچار تشنگی نشوید و مجبور به نوشیدن آب فراوان و در نتیجه تجمع مایعات در بدنتان نباشید، بهتر است از خیر سفر به مناطق گرمسیری بگذرید تا گرمای هوا و نوشیدن آب زیاد بین دو دیالیز برنامه درمانی‌تان را به هم نزند.

ضمن اینکه شما هم باید مانند کسانی که پیوند کلیه انجام داده‌اند، حتما موضوع سفر را با پزشکتان در میان بگذارید و تحت نظر او به سفر بروید.

قولنج نوزاد باعث گریه مداوم او می شود  

قولنج نوزاد باعث گریه مداوم او می شود

قولنج یا کولیک به معنای اسپاسم یا گرفتگی دردناک عضلات است. علت گریه نوزاد در اثر قولنج، دردی است که کودک در ناحیه روده یا شکم احساس می کند. هر چند که روده نوزادان مبتلا به کولیک، سالم به نظر می رسد.

به عبارتی، نشانه کولیک، گریه غیرقابل کنترل و مداوم نوزاد است که ظاهرا سالم است و خیلی خوب هم تغذیه می شود. تمام نوزادان گریه می کنند، اما نوزادانی که بیش از سه ساعت در روز و سه یا چهار روز هفته به طور مداوم گریه می کنند به کولیک مبتلا هستند.

قولنج عموما در 2 تا 4 هفتگی بروز می کند و تا سه ماه طول می کشد، ولی در بعضی موارد نیز بیش از سه ماه به درازا می کشد.

علائم کولیک چیست؟ 

گریه مداوم نوزاد به مدت طولانی که اغلب در پایان روز آغاز می شود.

نوزاد خیلی سخت آرام می گیرد.

این درد به صورت موجی نمایان می شود، یعنی نوزاد آرام به نظر می آید، ولی ناگهان شروع به گریه می کند.

به هنگام بروز کولیک، نوزاد پشت خود را قوس می دهد و یا زانوهای خود را به سمت شکم فرو می برد. نوزاد مبتلا به کولیک اغلب در دیگر ساعت های روز آرام به نظر می رسد، سرحال است و رشد جسمانی خوبی دارد و خوب هم تغذیه می کند.

کولیک بین 3 تا 4 ماهگی کمتر می شود و به تدریج از بین می رود. اگر نوزاد در اوقات دیگر روز بیقراری می کند، احتمالا مشکلات دیگری مثل رفلکس (برگشت شیر) یا عدم تحمل لاکتوز دارد.

بیشتر محققان بر این اعتقادند که علت کولیک به دلیل سیستم گوارش نابالغ شیرخواران است. آن ها معتقدند که روده‌های نوزاد هنوز به طور کامل رشد نیافته، بنابراین در قبال حرکت موادغذایی و هوا درون روده‌ها بسیار حساس بوده و این جریان در آن ها ایجاد درد می‌کند.

آیا این مشکل خطرناک است؟

اگرچه برخی محققان معتقدند افرادی که در بزرگسالی دچار سندرم روده تحریک‌پذیر می‌شوند، احتمالا در نوزادی مبتلا به کولیک بوده‌اند، اما این فقط در حد یک نظریه است.

کولیک صرف‌نظر از فشار هیجانی و استرسی که ایجاد می‌کند، خطری برای نوزاد ندارد. با وجود این عاقلانه است که در چنین مواردی به متخصص اطفال مراجعه کنید تا مطمئن شوید که علت گریه‌های طولانی کودکتان فتق یا دیگر مشکلات پزشکی نیست.

والدین در هنگام کولیک نوزادان چه باید کنند؟

- کودک را نزد یک پزشک متخصص اطفال ببرید تا سلامتی او را بررسی کند.

- خودتان را برای بروز گریه کودک در پایان روز آماده کنید، مثلا شام را زودتر تهیه کنید.

- از کمک دیگران غافل نشوید. از افراد نزدیک برای نگهداری نوزاد خود کمک بگیرید. این همکاری هم برای شما مفید است و هم برای نوزاد.

- اگر برای آرام کردن کودک خود موفق نشدید، مایوس نشوید. او را در آغوش بگیرید. او در آغوش شما احساس آرامش و امنیت می کند، حتی اگر گریه نوزاد هم ادامه پیدا کرد.

ـ بیش از حد به کودک شیر ندهید. بعد از تغذیه حتما باد معده او را با ماساژ پشت نوزاد تخلیه کنید، یعنی آروغ بزند.

ـ هنگام شیر دادن با شیشه شیر یا سینه مادر، به گونه‌ای به وی شیر دهید که هوا وارد دهان و معده شیرخوار نشود.

ـ بعضی مادران می‌گویند مثلا صدای سشوار و یا جاروبرقی باعث آرام شدن کودکشان می‌شود.

ـ تکان دادن نوزاد نیز می‌تواند موثر باشد. البته باید توجه کنید که نوزاد را به شدت تکان ندهید، چرا که عضلات گردن او هنوز رشد کافی نکرده است و تکان‌های شدید می‌تواند سبب آسیب مغزی و حتی مرگ کودک شود.

ـ کودک را هرگز قنداق نکنید.

- گاهی اوقات بیقراری نوزاد، باعث اذیت و ناراحتی شما می شود. اگر احساس خستگی می کنید، نوزاد را به دیگری می سپارید، یا او را در مکانی که امنیت دارد قرار دهید. به خود یک وقت استراحت کوتاه دهید.

شاید نوشیدن یک فنجان چای یا قهوه به شما آرامش دهد. انرژی خود را احیا کنید، به اتاق کودک بروید و او را در آغوش بگیرید. گاهی پیاده روی، هم برای شما و هم نوزاد بیقرار آرام بخش است. او را در کالسکه قرار دهید و به پیاده روی بپردازید.

درمان پزشکی کولیک نوزادان چیست؟

هنوز داروی خاصی برای برطرف کردن کولیک نوزادان معرفی نشده است. کولیک به خودی خود و به طور ناگهانی از بین می رود، خواه از دارو استفاده شود یا نشود.

اگر می خواهید از دارو استفاده کنید، حتما با پزشک کودکتان در مورد آن مشورت نمایید.

در کشور ما، رایج‌ترین داروهایی که برای درمان کولیک شیرخواران به کار می رود "گریپ میکسچر" و "دایمیتکون" است. مصرف دایمتیکون برای نوزادان پسر مناسب نیست. بهتر است از سایمتیکون استفاده شود.

رژیم غذایی برای کودکان کولیکی چگونه است؟

قبل از هر چیزی توجه به این نکته ضروری است که هرگز مادر را به دلیل نحوه تغذیه نوزاد یا رژیم غذایی او مورد سرزنش قرار ندهید و او را مسئول بروز کولیک ندانید. هر چند که عامل تغذیه می تواند به خودی خود مهم باشد.

هم شیرخشک و هم شیرمادر ممکن است با کولیک شیرخوار ارتباط داشته باشد. گاهی اوقات نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند به علت وجود یک ماده خاص در غذای مادرشان مبتلا به کولیک می‌شوند.

حذف شیر گاو و فرآورده های لبنی از این قبیل، رژیم غذایی مادر و نوزاد می تواند در درمان کولیک موثر واقع شود، اما حتما زیر نظر پزشک این کار را انجام دهید. کاهش مصرف کافئین مثل چای، قهوه و دیگر نوشیدنی های غیرضروری می تواند در درمان کولیک موثر باشد. مادران شیرده از خوردن غذاهایی که می توانند موجب بروز ناراحتی در کودک می شود خودداری کنند.

اگر کودک با شیر خشک تغذیه می‌شود، برای پی بردن به این مساله که آیا شیر خشک سبب تحریک کودک می‌شود، ممکن است لازم باشد شیر خشک را عوض کنید. حتما به این نکته توجه کنید که کودک پس از مصرف شیر مادر یا شیر خشک، باید آروغ بزند تا فشار تجمعی ناشی از بلع هوا کاهش یابد.

توصیه ها

- ماساژ شیرخواران نمی‌تواند علایم کولیک را به شکل معنی‌داری کاهش دهد و بنابراین ماساژ برای درمان کولیک توجه نمی شود.

- مصرف جوشانده‌های گیاهی حاوی مخلوطی از بابونه، شاه پسند، شیرین بیان، رازیانه و بادرنجبویه توسط مادر گریه را در شیرخواران دچار کولیک کاهش می دهد. فراموش نکنید که در استفاده از داروهای گیاهی به صورت سنتی همیشه خطر آلودگی و عفونت نیز وجود دارد.

- توصیه هایی مثل در گهواره گذاشتن او و حرکات آرام بخش ملایم، استفاده از پستانک، در آغوش گرفتن کودک، اگر چه ممکن است در برخی موارد باعث تسکین موقت کودک شود، اما احتمالاً مهم ترین فایده آن ها احساس حمایت و اطمینان پدر و مادر است.

- در مطالعه ای که برای ارزیابی فواید افزایش زمان در آغوش گرفتن شیرخوار دچار کولیک در زمان های بدون گریه شد، معلوم شد این کار هم فایده معنا داری ندارد. یعنی حتی بغل کردن کودک برای پیشگیری از گریه سودی ندارد.

- در کشورهای دیگر وسیله‌ای به نام "نگهدارنده کولیک" به بازار عرضه شده که روی شکم شیرخوار فشار وارد می کنند. سازندگان ادعا می کنند این وسیله در درمان و پیشگیری از کولیک موثر است.

چرا ابروها می ریزند؟  

چرا ابروها می ریزند؟

ابرو یکی از اجزای صورت است که برای شکل دادن صورت لازم و ضروری است. چهره کلی فرد در صورت ریزش ابرو دچار تغییر عمده ای می گردد. تا به حال شنیده اید که کندن بیش از حد ابرو باعث کم شدن و ریزش آن می شود؟

مو در اثر عوامل متعددی که بر چرخه رشد آن اثر می گذارد، تاثیر می پذیرد. مصرف داروها از جمله داروهای شیمی درمانی و یا بیماری های پوستی که باعث بروز التهاب شدید در منطقه دارای مو می گردند، باعث ریزش ابرو می گردد.

بیماری های هورمونی یا غدد درون ریز نیز می توانند بر فولیکول مو تاثیر بگذارند. بیماری های خودایمنی و بیماری های عفونی نیز بر مو تاثیر دارند.

علل ریزش ابرو

1- بیماری های غدد درون ریز یا تغییرات هورمونی  

عواملی که بر تعادل هورمونی فرد تاثیر بگذارد می تواند باعث ریزش ابرو شود. این تغییرات هورمونی شامل حاملگی و بیماری های تیروئیدی است که خوشبختانه پس از اتمام و رفع آنها، رویش مجدد مو رخ خواهد داد.

مصرف داروهای هورمونی مثل دانازول، داروهای پیشگیری از بارداری، پروژسترون، دی اتیل استیل بسترول (DES) و HCG نیز در ریزش مو موثرند.

آلوپسی آندروژنیک نیز که فرمی از طاسی است می تواند به مرور زمان بر موی ابرو اثر گذاشته و آن را نازک کند که این مشکل می تواند به دلیل تغییرات هورمونی یا تغییرات موی ابرو به واسطه افزایش سن فرد باشد.

2- شیمی درمانی

اثر شیمی درمانی کاملا مشخص نیست. شیمی درمانی بر فعالیت بسیاری از سلول ها تاثیر می گذارد و موجب ریزش موقت مو می شود. شایع ترین داروهای شیمی درمانی که باعث ریزش مو می گردد عبارتند از: سیکلوفسفاماید، بلئومایسین، دونوربیسین، متوتروکسات، تاموکسی فن، تاکسول، وینبلاسیتن، کلشی سین، ملفالان، 5 فلورویوراسیل، اتوپوسید، اتامبوتول، اینترفرون آلفا، اینترلوکین.

سرطان هایی که از محل خود انتشار پیدا می کنند و مو را درگیر می کنند مثل لنفوم که با درگیری و ضخامت تکه ای پوست همراه است و یا لوسمی که به بافت های عمقی انتشار پیدا می کند.

4- عفونت ها  

عفونت هایی که مستقیما بر فولیکول یا ساقه مو اثر می کنند. ریزش موی تکه ای یکی از مشکلاتی است که در بیماری سیفلیس دیده می شود.

شایع ترین عفونت های موثر بر مو عبارتند از:

عفونتی قارچی: عفونت های قارچی که بیشتر پوست سر را درگیر می کند، می تواند باعث ریزش موقت مو شود.

شپش : خارش و خراشیدن ابرو و مژه باعث کندن آن می شود.

بیماری هانسن : می تواند باعث نازک شدن موی ابرو شود.

سیفلیس: باعث ریزش موی "بید خورده" ، بیشتر در مراحل پیشرفته می شود.

5- بیماری های خودایمنی

 از مهم ترین آن ها می توان به لوپوس، آلوپسی آره آتا و ویتیلیگو اشاره کرد.

6- التهاب ناشی از بیماری های معمول پوستی

التهاب ناشی از بیماری های معمول پوستی از جمله سبوره، پسوریازیس، اگزما و درماتیت تماسی می تواند در اثر خارش و خراشیدن، منجر به ریزش موی ابرو شود.

7- تومورهای پوستی که به سرعت روی پوست رشد می کنند

به این دلیل که مو قادر نیست به درون ایه ضخیم تومور نفوذ کند، قابلیت رشد در این تومورها را ندارد. از جمله این ضایعات پوستی می توان به سبورئیک کراتوز، مول، هیپرپلازی غدد سباسه، زگیل و همانژیوم اشاره کرد.

8- اختلالات انفیلتراسیون

از جمله آلوپسی موسینوس، بیماری های اسکلروز و اسکار خصوصا کلوئیدهای بزرگ

9- داروها

موی ابرو نیز مانند سایر موها تحت تاثیر بعضی از داروها ریزش پیدا می کند از جمله آن ها:

- داروهای ضد فشار خون مثل پروپرانولول، اتنولول، کاپتوپریل، کلونیدین

- داروهای روانپزشکی مثل: Prozac، لیتیوم، هالدول، آمی تریپتلین، دوگزپین، ایمی پرامین

- داروهای تشنج: فنی توئین، فنوباربیتال و اسید والپروئیک

10- فلزات سنگین و مواد سمی

از جمله نقره، ارسنیک، تالیوم، ید و طلا

11- مصرف بیش از حد ویتامین و مواد معدنی

از جمله ویتامین B و مشتقات ویتامین A که از جمله عوارض داروهای اکوتان و اترتینات است.

12- بیماری های روانی

تریکوتیلومانیا که یک مشکل روانی است که با کندن مو همراه است. انجام مکرر آن باعث ریزش دائمی مو می گردد و کندن بیش از حد مو که می تواند باعث ریزش دائمی مو شود.

13- ضربه های فیزیکی مثل تصادف، سوختگی، حرارتی، شیمیایی یا الکتریکی.

14- عوامل متفرقه دیگر

گازهای بیهوشی عمومی، افزایش چربی خون، مصرف موضعی قطره های بتابلوکر چشمی موجب ریزش ابرو و مژه می گردد، که قابل برگشت است.

درمان ریزش ابرو

- در مواردی که بیماری سیستمیک یا موضعی وجود داشته باشد، باید فرد تحت درمان مناسب قرار بگیرد و در صورت کنترل مشکل داخلی، با استفاده از جراحی پیوند ابرو، امکان ترمیم وجود دارد.

- در صورتی که علت ریزش ابرو، اسکار جراحی، تروما یا سوختگی باشد، با استفاده از جراحی پیوند ابرو قابل ترمیم می باشد.

- بعضی پزشکان از ماینوکسیدیل موضعی در درمان ریزش ابرو استفاده می کنند.

پرپشت کردن ابرو

کم پشت شدن ابروها می تواند در پی نازک‌کردن (حتی بعد از یک‌بار) یا تراشیدن ابرو ایجاد می شود.

حتما می‌دانید که وظیفه اصلی ابروها، ایجاد سد است؛ سدی برای جذب رطوبت که ممکن است به شکل عرق شور و باران داخل چشم‌ها برود و نیز سدی در برابر تابش مستقیم نور.

بدون در نظر گرفتن هدف شما از تقویت و رشد مجدد ابروها، باید بدانید که اصولا رشد ابروها آهسته صورت می‌گیرد و ابروهای طبیعی معمولا بعد از 6 تا 8 هفته به اندازه اصلی خود می‌رسند و در طول این مدت، فرد ظاهری به شدت آشفته و نامرتب پیدا می‌کند.

مطالعه نکات زیر کمک می‌کند تا به رشد ابروهای خود سرعت ببخشید و علاوه بر آن، با پرشدن مجدد ابروها، همچنان خوش‌قیافه بمانید:

قدم اول) استفاده از موادغذایی غنی از پروتئین و ویتامین های A،  E، C و… به همراه مصرف قرص اسید فولیک مفید است.

قدم دوم) موهای ابرو را با یک برس ارزان‌قیمت ابرو، به مدت 2 دقیقه شانه کنید. شانه کردن موهای ابرو باید در جهت رشد آن ها، به سمت بالا و خارج صورت باشد. این کار باعث تقویت ناحیه ابرو و تسریع در رشد موها می‌شود.

قدم سوم) استفاده از قطره تقویت کننده ی ابرو که در هر داروخانه ای یافت می شود.

قدم چهارم) اگر کم‌پشتی ابروهای شما فقط مختص به نواحی خاصی از آن است، موقتا از مداد ابرو استفاده کنید. بهتر است فواصل خالی بین موهای ابرو را با کشیدن خط‌های کوتاه و درهم پر کنید تا این که یک خط ممتد و پر‌رنگ بکشید. در مورد رنگ مداد ابرو نیز دقت کنید. در نهایت، روی ابروها را با سیلر ابرو (ماده‌ای برای ثابت‌کردن حالت و رنگ ابروها) اسپری کنید.

قدم پنجم) اگر موهای ابروهای‌تان در اثر شیمی‌درمانی یا دیگر فرایندهای درمانی ریخته‌اند، با مداد ابرو برای خودتان ابرو بکشید. البته دقت کنید که چندان مصنوعی به نظر نرسند. استفاده از سیلر ابرو کمک می‌کند تا ابروها در طول روز، پاک نشوند. تاتوی موقت نیز برای این کار مناسب است، به شرطی که مدل ابروی خودتان را بکشید تا صورت شما مثل عروسک‌ها مصنوعی نشود.

اگر کم‌پشتی ابروهایتان ارثی است، برای شما تاتوی موقت نیز مناسب است. استفاده از ابروهای مصنوعی نیز گزینه مناسبی است که برای این کار بهتر است به متخصص مراجعه کنید.

شکستن قفل سکوت مردانه  

 شکستن قفل سکوت مردانه

اغلب خانم ها از حرف نزدن و یا کم صحبت بودن آقایان، شکایت دارند. هر چند که به نظر می رسد خلقت مردان به این صورت است که نوعا، به تشریح و تفصیل، سخن نمی گویند و علاقه ای به ارائه توضیحات مفصل درباره هر موضوعی ندارند. اما خانم ها دقیقا نقطه مقابل این داستان هستند. این بدان معناست که اغلب خانم ها به صحبت کردن، توضیح و تشریح مسائل و وقایع مختلف علاقه مند هستند. شاید همین تفاوت است که موجب می شود بسیاری از خانم ها در زندگی مشترک، از کم حرف بودن شریک زندگی شان، تا حدودی غمگین و افسرده  باشند.

به نظر می رسد خانم ها به طور ذاتی به گفتگو و حرف زدن در رابطه با موارد گوناگون، علاقه دارند و این فعالیت از اعمال روزمره آنها می باشد. اما به نظر می رسد آقایان ترجیح می دهند درباره مطالب ضروری حرف بزنند یا اینکه در معرض پاسخگویی به سوالی قرار گیرند.

با توجه به اینکه حرف زدن برای اغلب بانوان، از اهمیت زیادی برخوردار است در بسیاری از مواقع در زندگی مشترک، کم حرفی همسرانشان را به گونه های مختلفی تفسیر می کنند و به طور کلی این موضوع تا حدودی برایشان آزاردهنده است.

اما باید گفت که بهترین و ساده ترین راهکاری که در این زمینه وجود دارد این است که خانم ها همیشه منتظر نباشند تا همسرشان آغاز کننده صحبت باشد و یا اینکه بدون هیچگونه مقدمه چینی، به سخن گفتن در رابطه با موضوعی خاص بپردازند. بهتر است وقتی یک خانم، نیاز به صحبت کردن را در درون خود احساس می کند و تصور می کند با صحبت کردن با همسرش، بر میزان صمیمیت و محبت وی و همسرش، افزوده می شود، باید سعی کند با او حرف بزند و در این مورد، پیش قدم شود و نباید انتظار داشته باشد که مرد برای این اقدام پیش قدم باشد. بنابراین زن باید اولین کسی باشد که شروع می کند، حتی اگر همسرش حرفی برای گفتن نداشته باشد. همین که یک زن، از شنونده بودن همسرش خوشحال باشد، احتمالا موجب می شود تا مرد نیز به تدریج شروع به صحبت کردن کند.

توجه داشته باشید که اگر مردی حس کند که به طور آمرانه از اومی خواهند که سخن بگوید، احتمالا به گونه ای در این رابطه مقاومت می کند و زن با سخنان مکرر و سوال پیچ کردن، او را خسته کرده و از خود می راند.

فراموش نکنید که مردان در درجه اول نیاز دارند که همسرشان انها را همانطور که هستند، بپذیرند. پس هرگز نباید برای تشویق مردان به حرف زدن، آنها را متهم به کم حرفی، بی احساسی و یا بی محبتی کرد.

وقتی مردی حس می کند به خاطر گوش کردن به حرفهای زن، از او قدردانی می شود و به خاطر سکوتش، طرد نمی شود، به آرامی این توانایی را پیدا می کند که حرف بزند. وقتی که حس کند اجباری برای گفتن ندارد، به طور طبیعی شروع به حرف زدن می کند ولی در اغاز، نیاز دارد که پذیرفته شود.1

بهتر است همواره به صحبت کردن با شوهرتان بیندیشید و کم حرفی مرد شما، باعث نشود که از حرف زدن با او منصرف شوید. بسیاری از خانم ها به خاطر این خصلت مردها، از اینکه بخواهند همواره شروع کننده یک گفتگو یا همسرشان باشند، بیزارند و همین امر موجب می شود تا نیاز به حرف زدن را با افراد دیگری از قبیل دوستان و آشنایان، پر کنند.

این اقدام به مرور زمان موجب شکل گیری یک فاصله عاطفی میان همسران می شود و نوعی سردی در رابطه زناشویی را به وجود می اورد و مسیر زندگی مشترک را برای زن و مرد مجزا می کند. به این ترتیب آسیب های بسیاری ممکن است به خانواده وارد شود که اثرات ان، تا مدتها به طول انجامد.

پس باید گفت که خانم ها نباید از اینکه همواره آغاز کننده صحبت با همسرانشان باشند، خسته و دلزده شوند. اگر دائما به اثرات مثبت و مفید این اقدام بیندیشند، این حس خستگی از بین می رود و در عوض به لذت ایجاد یک گفتگوی صمیمانه با همسرشان، دست پیدا می کنند.

 وقتی این عمل تکرار شود، به مرور زمان موجب ایجاد نوعی احساس اعتماد و محبت، در مردان می شود.

همین احساس در ادامه زندگی احتمالا به انجا می رسد که مردان نیز از هم صحبت شدن با زنان، لذت ببرند و این نوع از گفتگوها را به عنوان امری دوست داشتنی و تسکین دهنده برای خویش، ببینند. بنابراین به نظر می رسد نحوه نگرش خانم ها به این موضوع می تواند به تحقق یک معجزه در آقایان کمک کند. معجزه ای که از مردان ساکت و کم حرف، مردانی را می سازد که لااقل در برابر همسرانشان حرف می زنند و به تشریح مسائل می پردازند.

پی نوشت:

کتاب "زن اگر اینگونه می بود" نوشته راضیه محمد زاده

خانه‌تکانی بدون ایجاد کمردرد  

خانه‌تکانی بدون ایجاد کمردرد

مشکل کمردرد تقریبا هر سال بعد از خانه‌تکانی شب عید برای اکثر خانم‌ها ایجاد می‌شود. شاید بعضی‌ها حتی بعد از یک تمیزکاری معمولی هم دچار چنین مشکلی شوند.

ستون فقرات مجموعه‌ای از عضلات، رباط‌ها، تاندون‌ها و نیز مهره‌های کمری است. انسان به کمک این مجموعه پیچیده قادر است بالاتنه خود را به طرفین و نیز به سمت عقب و جلو حرکت دهد. علاوه بر آن فشار حاصل از وزن بخشی از بدن به ستون فقرات وارد می‌شود.

وقتی کمر تحت کشش یا چرخش ناگهانی قرار بگیرد، فرد دچار کمردرد می‌شود. حتی ضربه‌های کوچک یا حرکت‌های غلط و سریعی که فرد متوجه آنها نیست، می‌توانند به ستون‌فقرات آسیب برسانند و باعث درد کمر شوند.

در واقع پس از چنین حوادثی بدن سعی می‌کند آسیب وارده را به نحوی جبران‌ کند. گرفتگی عضلانی یا کشیدگی و التهاب رباط‌ها و تاندون‌ها، همگی بخشی از این جبران محسوب می‌شوند.

بیشتر اوقات کمردرد به دنبال فعالیت بدنی و کار زیاد و البته به دلیل روش غلط کار کردن به وجود می‌آید. این کمردردهای به اصطلاح معمولی پس از 1 تا 2 هفته بهبود پیدا می‌کنند.

اما اگر فردی به جز درد کمر علایمی مانند بی‌حسی، گزگز کردن یا کاهش قدرت عضلانی در اندام تحتانی را پیدا کرد، احتمالا مشکل جدی‌تری وجود دارد.

شیوه‌های صحیح کار کردن

وقتی صحبت از عید و سال نو می شود، خانه‌تکانی حتی به قیمت کمردردهای بعد از آن، باید به طور کامل انجام شود. اما کارشناسان معتقدند با آگاهی از نحوه برخورد صحیح با عضلات و مفاصل بدن هنگام کار کردن، می‌توان از بروز بسیاری از آسیب‌ها و دردها جلوگیری کرد.

تمیز کردن کف زمین هم یکی دیگر از کارهای پرزحمت هنگام خانه‌تکانی است. بهترین راه این است که این کار را به کمک یک تی یا پارچه خیسی که نوک یک جاروی بلند بسته می‌شود، انجام داد. در این حالت کمر راست نگه داشته می‌شود و تی‌ یا جارو به کمک بازوها تکان می‌خورد.

اما نکته مهم این است که با هر دو دست همزمان کار کنیم. چون اگر تی‌ یا جارو فقط با یک دست حرکت داده شود، عضلات کمر در سمت مخالف دچار گرفتگی می‌شوند که نتیجه آن کمردرد و گرفتگی کمر است.

البته بعضی‌ها ترجیح می‌دهند که خم شوند و کف زمین را با دست بشویند. این افراد باید سعی کنند بدنشان هنگام کار کردن حالتی شبیه به چمباتمه زدن پیدا نکند. یعنی باید کمر را صاف نگه دارند و روی زانوهای خود بنشینند. اگر یک بالش کوچک زیر زانوها گذاشته شود، مفصل زانو هم آسیب نمی‌بیند.

یکی از آسیب‌رسان‌ترین کارها، چرخش ناگهانی کمر است. به خصوص وقتی بار سنگینی حمل می‌کنید باید مراقب حرکت‌های کمر خود باشید. وقتی باری در دست دارید و قرار است به سمتی دیگر بچرخید، همیشه اول پاها را جابه‌جا کنید.

صاف نگه داشتن گردن و حفظ سلامت مهره‌های گردنی هم در جلوگیری از کمردرد موثر است. خیلی‌ها عادت دارند همزمان با انجام کارهای خانه، گوشی تلفن بی‌سیم را بین سر و شانه خود نگه دارند و صحبت کنند. ممکن است با این کار دست‌ها آزاد باشند و کارها سریع‌تر تمام شوند، اما فشار حاصل از کج نگه داشتن مداوم سر باعث کشیدگی عضلات دور مهره‌ها و نهایتا ایجاد درد در بخش کمری می‌شود.

پیشگیری

نکاتی وجود دارد که رعایت آنها قبل از شروع یا حین انجام کارهای خانه، از آسیب به عضلات و مفاصل کمر جلوگیری می‌کند.

- قبل از شروع: اولین قدم گرم کردن بدن است. درست مانند مواقعی که قرار است ورزش خاصی انجام دهید، قبل از شروع کردن کارهای خانه هم بهتر است نرمش کنید. اگر اهل ورزش و نرمش نیستید، می‌توانید 10 دقیقه سریع راه بروید. این کار در محیط خانه هم امکان‌پذیر است و لازم نیست حتما به خیابان یا پارک بروید.

استفاده مهم دیگری که از این چهارپایه می‌کنید، هنگام انجام کارهایی مانند ظرف شستن است که نیاز به ایستادن طولانی‌مدت دارند. وقتی قرار است زیاد سرپا باشید، پاهای خود را به نوبت روی چهارپایه بگذارید. هر پا را حدود 4 تا 5 دقیقه روی چهارپایه و بالاتر از پای دیگر نگه دارید. این کار باعث انقباض و شل شدن متناوب عضلات می‌شود و فشار وارد به مفاصل را کمتر می‌کند.

یادتان باشد هیچ‌وقت حین انجام کار قوز نکنید و شکم خود را بیرون ندهید. ممکن است در کوتاه‌مدت فکر کنید قوز کردن خستگی کمر شما را می‌گیرد، اما این کار باعث آسیب به عضلات و رباط‌های دور مهره‌های کمر می‌شود و ممکن است عوارض خطرناکی داشته باشد.

برای رفع خستگی حین انجام کار می‌توانید از کمپرس یخ، کمپرس آب گرم و نیز حرکت‌های کششی استفاده کنید. کمپرس‌هایی که حالت ژل مانند دارند را می‌توان در اکثر داروخانه‌ها پیدا کرد (تصویر مقابل).

این کمپرس‌ها را در فریزر نگهداری کنید و هنگامی که احساس کردید کمر شما خسته شده، کیسه کمپرس را روی کمر خود بگذارید.

یادتان نرود که بین پوست بدن و کیسه کمپرس یخ حتما حوله یا پارچه‌ای ضخیم قرار دهید، چون در غیر این صورت پوست شما دچار نوعی سوختگی به دلیل سرمای شدید می‌شود.

به جز کمپرس یخ می‌توانید از کیسه آب گرم هم استفاده کنید. اگر ناحیه کمر را 20 دقیقه در مجاورت گرمای ملایم قرار دهید، درد و خستگی آن تسکین پیدا می‌کند. البته اگر جزو افرادی هستید که سابقه کمردرد دارند، بهتر است از همان یخ استفاده کنید، چون کمپرس یخ جلوی عود مجدد بیماری را می‌گیرد.

- در پایان: پس از تمام کردن کارهای خانه همیشه چند حرکت کششی انجام دهید. این حرکات عضلات و رباط‌ها را انعطاف‌پذیرتر نگه می‌دارند. علاوه بر آن باعث کاهش فشار وارده روی مهره‌ها می‌شوند و خون‌رسانی را هم بهتر می‌کنند.

بنابراین از خشکی کمر و کاهش دامنه حرکات پیشگیری می‌کنند که نتیجه نهایی آن جلوگیری از درد و گرفتگی کمر خواهد بود.

زمان

منو اصلي

موضوعات

آرشيو هفتگي

مطالب برتر ارسالي

امكانات